جنگ جَمَل، نخستین جنگ دوره خلافت امام علی(ع) که توسط گروهی

به رهبری عایشه همسر پیامبر اسلام(ص)، و طلحه و زبیر علیه امام علی(ع) به راه افتاد.

این جنگ در سال ۳۶ قمری و در اطراف بصره رخ داد.

عایشه و همراهانش این جنگ را به بهانه خون‌خواهی عثمان به راه‌انداختند.

عایشه در این نبرد حضور داشت و بر شتری سرخ‌موی سوار بود

و علت نامگذاری این جنگ به جمل (شتر نر) همین است.

این جنگ که نخستین جنگ داخلی مسلمانان محسوب می‌شود

با پیروزی سپاه امام علی و کشته شدن طلحه و زبیر و بازداشت عایشه

و فرستادن او به مدینه به اتمام رسید.

از آنجا که سران سپاه جمل با امام علی به عنوان خلیفه، بیعت کرده

و سپس بیعت خود را شکسته و وارد جنگ شده بودند، به ناکثین (بیعت شکنان)

معروف شدند و این جنگ نیز جنگ با ناکثین نامیده شد.

جنگ جمل باعث انتقال مرکزیت خلافت مسلمین از مدینه به کوفه در عراق شد

و به علت بروز درگیری بین چند تن از صحابه و شخص خلیفه، زمینه‌ای برای ظهور

برخی نظریه‌های جدید کلامی و فقهی میان مذاهب اسلامی در باب سیاست گشت.

منیع