شاید بشه گفت تمام شبهای ماه مبارک رمضان و بیدار بودم

البته نه برای برای عبادت

و نه برای راز و نیاز

میرفتم پای منبر حاج آقا

التبه نه تکی دانیالم بود

تا سحر

بعد بیست و چهار شب

البته به غیر از چند شب که نتونستیم بریم

ولی خب جای دیگه بودیم

مثلا مسجد ارک

یا هیئت خودمون

ولی دریغ از یک تغییر اخلاقی

این یعنی چی ؟

الکی رفتم !

برای ریا رفتم !

از روی وسواس فکری رفتم !

یا شاید به خاطر عادت !

شاید برای این که یه جای مثل اینجا اونو جار بزنم !

یا جای دیگه !

یکی از اون شبها که سر یکی از صحبت های حاجی دانیال یک بحثیرو راه انداخت

و شاید یکم دلخوری پیش اومد تا شب بعدی یا سحر بعدی

و همون بحث و توی یک فرستی که پیش اومده بود از حاجی پرسیده بود

و حاجی با یک خنده ریز بهش گفته بود :

این خیلی بحث مهمی است و باید دقت کرد

و اونم اینکه هر کاری که میکنید به خاطر اینکه شیطان در اون کار وارد نشه

باید اون کاررو برای خدا انجام بدید

یا نام خدارو بیارید

و خودتونو از اون کار حذف کنید

اینجوری هم خودتون زود فراموش میکنید اون کار رو و منیت داخل کار نمیاد

و اینکه نام خدا بود توی اون کار شیطان وارد نمیشه

الان به دانیال پیام دادم تا حرف دقیقی که حاجی بهش گفته بود و بنویسم

دانیال نقل از حاجی :

"ب اسم خودت ثبت نکن نفس دنبال من میگرده همیشه بگو خدا چون زورش ب اون بالا نمیرسه "