منصور حلاج
در سراسر زمین جای آرام می جستم؛
ولی برای من، در زمین، جای آرامی نیست
روزگار را چشیدم و او هم مرا چشید؛
طعم آن تلخ و شیرین بود ،گاهی این و گاهی آن
در پی آرزوهایم بودم ولی مرا بَرده کردند
آه! اگر به قضا رضا داده بودم، آزاد بودم.
+ نوشته شده در پنجشنبه ۲۸ آذر ۱۳۹۲ ساعت ۸:۴۳ ب.ظ توسط نامدار
|
اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل الفرجهم