بسیاری از مردم فکر میکنن که اشک تنها علامت غم و اندوه

و کسی که گریه میکنه آدم غمگینیه

و به خاطر هیمن فکر میکنن آدمهای مذهبی آدمهای غمگینی هستن

و البته منزوی و افسرده

به نظر خود من این حرفها کاملا اشتباه

و اینکه اشک تخلیه کننده غم و اندوه

نه خود غم و اندوه

بودم و دیدم بچه مذهبیای که گریه میکنن

و حاضرم بگم مذهبیا از بقیه مردم جامعه شاد تر هستن

چون قبل گریه خنده دارن

بعد گریه خنده دارن

و در روز مررگی هاشون تمام خنده و شوخی

اصلا امام اولشون علی علیه السلام بود

کسی که برای رد کردنش از نمایندگی خلافت

بهش گفتن زیاد میخنده

مطمعنا اگر ارتباط داشته باشین با مذهبیا این و متوجه میشین

که بسیار آدمهای شادی هستن

بر خلاف اون چیزی که به مردم القا شده

برای امتحان پیشنهاد میدم باهاشون برخورد داشته باشین